Sławomira Lisiecka
ur. w 1947. w Łodzi.
Ukończyła Germanistykę na Uniwersytecie Łódzkim w 1970 roku. Tłumaczka kilkudziesięciu książek literatury niemieckojęzycznej. Członek założyciel Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w 1989 roku.
Uczestniczka wydarzeń marcowych 1968 roku. Od początku lat 70-tych pracowała jako nauczyciel lub wykładowca języka niemieckiego. Od początku związana ze środowiskiem korowskim w Łodzi. Pośredniczyła w pomocy udzielanej robotnikom i ich rodzinom przez łodzkiego członka KOR Józefa Śreniowskiego nosząc im pieniądze, ulotki, kierując ich na porady prawne i uświadamiając politycznie (miewała pod opieką 2-3 osoby jednocześnie). Wraz z mężem, Zdzisławem Jaskułą prowadzili dom otwarty (salon Jaskułów przy wschodniej 49). Odbywały się tam (od lat 70-ch, poprzez stan wojenny do roku 89) stałe spotkania (np. z Rayzacherem lub Mikołajską), dyskusje, imprezy (np. poświęcone poezji Miłosza i wykłady Towarzystwa Kursów Naukowych). Oboje wielokrotnie karani kolegiami orzekającymi (np. pod pretekstem zakłócania ciszy nocnej) i grzywnami. Próbowano pozbawić ich mieszkania, założono podsłuch telefoniczny, przeprowadzano rewizje i konfiskaty (głównie książek i wydawnictw niezależnych).
Od 1976 Sława publikowała w prasie oficjalnej i niezależnej (przekłady dla "Pulsu" pod pseudonimem Mirosław Fuchs).
Usunięta z pracy na Uniwersytecie Łódzkim w 1976, śledzona od 1975; pod obserwacją było także mieszkanie. Niekiedy jawnie legitymowano wchodzących lub wychodzących gości. Spotkała się z odmową paszportu do połowy lat 80-tych, unieważniono jej pieczątkę na wyjazdy do krajów KDL.
Obecnie znana tłumaczka z j. niemieckiego o dużym dorobku.
Źródła: ankieta (zkm), "Opozycja demokratyczna w Polsce w świetle akt KC PZPR", inf. wł.